خاتمه كتاب شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در صورتى كه شرط حج فراهم باشد عمره نيز بر كسى كه استطاعت داشته باشد واجب است . شارح ( ره ) مىفرماين : در صورت وجود شروط حج عمره چنانچه گفته شد واجبست اگرچه تنها استطاعت آن را فقط داشته باشد مگر در عمره تمتع كه در صورتى واجب مىشود كه علاوه بر استطاعت بر آن لازمست نسبت به حج نيز مستطيع باشد چه آنكه هريك از عمره و حج با هم مرتبط هستند . و سپس مىفرماين : و نيز عمره باسباب موجبه حج در صورتى كه نسبت بعمره حاصل شوند واجب مىشود مانند نذر و اشباه و نظائرش ، استيجار و فاسد كردن منتهى بعضى از اسباب در عمره موجب وجوب هستند كه در حج نبودند از جمله : اگر كسى حجش بعد از احرام بعللى فاسد شد و از بين رفت لازم است حج را به عمره رجوع دهد . پس تقويت و افساد حج از اسباب موجبه عمره است در حالى كه نسبت به حج اينطور نيست . قوله : الاستطاعة لهما معا : ضمير تثنيه به عمره و حج راجع است .